Pan Karol Wierzgoń choć z
pochodzenia nie był Nowobierunianinem urodził się bowiem w
1913 roku w Karwinie - Raju na Zaolziu to z naszym miastem związany
był od ponad 65 lat. Na ziemię pszczyńską przybył w 1935
roku jako absolwent MęskiegoSeminarium Nauczycielskiego w
Cieszynie i podjął pracę nauczyciela w szkole podstawowej w
Bieruniu Nowym. Nie przypuszczał wówczas, że pozostanie tu na
stałe, a miejsce to będzie jego nową "małą ojczyzną".
Los sprawił jednak, że życie swoje poświęcił ludziom i
sprawom tutejszego środowiska stając się jego integralną cząstką.
Na rok przed wybuchem wojny po złożeniu egzaminu
kwalifikacyjnego został przyjęty na studia pedagogiczne w
Warszawie, których jednak nie rozpoczął ze względu na wybuch
wojny. Ukończył je dopiero po wojnie w Wyższej Szkole
Pedagogicznej w Katowicach. Brał czynny udział w kampanii wrześniowej
jako dowódca oddziału zwiadowczego. Wzięty do niewoli
sowieckiej uciekł z transportu wiozącego jeńców polskich do
Katynia. Okupację przeżył w Krakowie a później w Gruszowie,
gdzie pełnił obowiązki kierownika szkoły powszechnej. Nawiązał
tam współpracę z polską organizacją podziemną i miejscowym
oddziałem Armii Krajowej prowadząc tajne nauczanie z zakresu
szkoły podstawowej i średniej. Po zakończeniu wojny wrócił
do Bierunia Nowego i wznowił pracę jako nauczyciel w tutejszej
szkole. Od 1954 do 1974 r., kiedy przeszedł na emeryturę był
kierownikiem tej placówki. Z jego inicjatywy w 1963 r.
dobudowano do istniejącego od 1936 r. budynku szkoły nowy. Odtąd
cały kompleks posiadał 15 izb lekcyjnych, salę gimnastyczną,
pracownie: zajęć technicznych, fizyki z chemią, świetlicę,
bibliotekę, gabinet lekarski oraz izbę pamięci narodowej.
Karol Wierz goń jako kierownik szkoły był inicjatorem różnych
imprez środowiskowych, wystaw plastycznych, festynów ludowych.
Duże znaczenie w swej pracy przywiązywał do różnorodnych
form wychowania estetycznego oraz czytelnictwa. Wprowadził do
zajęć plastycznych technikę linorytu. Przez 13 lat pełnił
obowiązki komendanta Terenowego Oddziału Samoobrony. Był współzałożycielem
Gminnej Spółdzielni Samopomocy Chłopskiej w Bieruniu Nowym (kierował
komórką oświatową-kulturalną). Od 1946 r. prowadził przy
miejscowym kole powstańców śląskich sekcję historyczną, która
opracowała historię miasta do czasów współczesnych. Nawet po
przejściu na emeryturę w 1974 r. nie zrezygnował z pracy na
rzecz środowiska. Przez lata był opiekunem społecznym dla
ponad 30 podopiecznych. Prowadził warsztaty metodyczne dla
nauczycieli plastyki. Zbierał i opracowywał materiały dotyczące
regionalizmu. Angażował się w prace miejscowej parafii.
Wreszcie służył radą i doświadczeniem młodym nauczycielom.
Za swą pracę pedagogiczną i społeczną otrzymał kilka
odznaczeń z Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polsla włącznie.
Oszedł od nas mając 87 lat, pozostawiając po sobie wdzięczną
pamięć swoich licznych wychowanków, nauczycieli, z którymi
współpracował a także mieszkańców Bierunia.
Pan Karol Wierzgoń choć z
pochodzenia nie był Nowobierunianinem urodził się bowiem w
1913 roku w Karwinie - Raju na Zaolziu to z naszym miastem związany
był od ponad 65 lat. Na ziemię pszczyńską przybył w 1935
roku jako absolwent MęskiegoSeminarium Nauczycielskiego w
Cieszynie i podjął pracę nauczyciela w szkole podstawowej w
Bieruniu Nowym. Nie przypuszczał wówczas, że pozostanie tu na
stałe, a miejsce to będzie jego nową "małą ojczyzną".
Los sprawił jednak, że życie swoje poświęcił ludziom i
sprawom tutejszego środowiska stając się jego integralną cząstką.
Na rok przed wybuchem wojny po złożeniu egzaminu
kwalifikacyjnego został przyjęty na studia pedagogiczne w
Warszawie, których jednak nie rozpoczął ze względu na wybuch
wojny. Ukończył je dopiero po wojnie w Wyższej Szkole
Pedagogicznej w Katowicach. Brał czynny udział w kampanii wrześniowej
jako dowódca oddziału zwiadowczego. Wzięty do niewoli
sowieckiej uciekł z transportu wiozącego jeńców polskich do
Katynia. Okupację przeżył w Krakowie a później w Gruszowie,
gdzie pełnił obowiązki kierownika szkoły powszechnej. Nawiązał
tam współpracę z polską organizacją podziemną i miejscowym
oddziałem Armii Krajowej prowadząc tajne nauczanie z zakresu
szkoły podstawowej i średniej. Po zakończeniu wojny wrócił
do Bierunia Nowego i wznowił pracę jako nauczyciel w tutejszej
szkole. Od 1954 do 1974 r., kiedy przeszedł na emeryturę był
kierownikiem tej placówki. Z jego inicjatywy w 1963 r.
dobudowano do istniejącego od 1936 r. budynku szkoły nowy. Odtąd
cały kompleks posiadał 15 izb lekcyjnych, salę gimnastyczną,
pracownie: zajęć technicznych, fizyki z chemią, świetlicę,
bibliotekę, gabinet lekarski oraz izbę pamięci narodowej.
Karol Wierz goń jako kierownik szkoły był inicjatorem różnych
imprez środowiskowych, wystaw plastycznych, festynów ludowych.
Duże znaczenie w swej pracy przywiązywał do różnorodnych
form wychowania estetycznego oraz czytelnictwa. Wprowadził do
zajęć plastycznych technikę linorytu. Przez 13 lat pełnił
obowiązki komendanta Terenowego Oddziału Samoobrony. Był współzałożycielem
Gminnej Spółdzielni Samopomocy Chłopskiej w Bieruniu Nowym (kierował
komórką oświatową-kulturalną). Od 1946 r. prowadził przy
miejscowym kole powstańców śląskich sekcję historyczną, która
opracowała historię miasta do czasów współczesnych. Nawet po
przejściu na emeryturę w 1974 r. nie zrezygnował z pracy na
rzecz środowiska. Przez lata był opiekunem społecznym dla
ponad 30 podopiecznych. Prowadził warsztaty metodyczne dla
nauczycieli plastyki. Zbierał i opracowywał materiały dotyczące
regionalizmu. Angażował się w prace miejscowej parafii.
Wreszcie służył radą i doświadczeniem młodym nauczycielom.
Za swą pracę pedagogiczną i społeczną otrzymał kilka
odznaczeń z Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polsla włącznie.
Oszedł od nas mając 87 lat, pozostawiając po sobie wdzięczną
pamięć swoich licznych wychowanków, nauczycieli, z którymi
współpracował a także mieszkańców Bierunia.